Juju mv

Published on februari 22nd, 2006 | by arnold pannenborg

De dood van Marc-Vivien Foé (1)

Lyon, Frankrijk. Het is 26 juni 2003. De Ontembare Leeuwen staan in de halve eindstrijd van de Confederations Cup tegenover Colombia.

Al na tien minuten scoort Pius Ndiefi de 1-0 voor Kameroen. De Colombianen proberen met man en macht de gelijkmaker te forceren maar zonder resultaat. We naderen de 75-ste minuut. Marc-Vivien Foé ontvangt de bal en speelt deze door naar de voorhoede. De camera draait weg van de 28-jarige middenvelder in de richting van het Colombiaanse doel.

Dan gebeurt er iets in de rechterhoek van het televisiescherm. Samen met de andere Kameroeners in de bar zie ik hoe de populaire Foé, zonder dat er ook maar een andere speler in de buurt staat, ter aarde stort. De regie in Frankrijk, waar het toernooi werd gehouden, heeft het in de gaten en zoomt in op de speler.

Schrikgolf
Zijn gezicht is duidelijk in beeld. Foé’s ogen zijn volledig weggedraaid. We zien twee spierwitte bollen. Er komt schuim uit zijn mondhoeken. Als een zombie ligt hij op het veld. Een schrikgolf gaat door de bar. Iedereen schreeuwt, gilt, krijst. Bierflessen vallen om. Mijn voetbalvriend Essomba staat op, gaat zitten, staat weer op. Verbijsterd.

De wedstrijd is stilgelegd. De spelers van Kameroen en Colombia rennen naar Foé en gebaren daarna wild met de armen naar het medisch personeel aan de zijlijn. De voetballer krijgt mond-op-mond beademing. Na de beademing slaat Foé’s hoofd als een zoutzak op het gras. De verplegers brengen hem op een brancard naar de zijkant van het veld.

Het is doodstil in de bar. Niemand heeft oog voor de wedstrijd. In het veld spelen de Kameroeners de bal in het rond; ze hebben geen zin om verder te spelen. Foé is in allerijl naar een ziekenhuis gebracht. Een tijdje later meldt de anchorman op de Kameroense televisie dat Marc-Vivien Foé in het ziekenhuis is overleden.

Bewustzijn
Dan komen de verhalen los. ‘Een paar jaar terug hadden we een fataal geval in ons team,’ zegt Essomba. ‘Onze keeper probeerde een schot te vangen en knalde zo met zijn hoofd tegen de paal. Hij was buiten bewustzijn. Supporters droegen hem naar de kant van het veld maar er was geen enkele dokter in de buurt. De keeper overleed aan de zijlijn. Voetbal is gevaarlijk, je hebt er geen idee van.’

Het medische rapport wordt bekendgemaakt. Marc-Vivien Foé is gestorven aan een hartstilstand wegens oververmoeidheid en uitputting. Het is het resultaat van een te druk voetbalschema, zeggen de critici. Foé laat een vrouw en drie kinderen achter. Hij was een van de populairste Leeuwen.

Canon Yaoundé
De volgende dag loop ik door een stil stadje. Ik ga op bezoek bij een rastaspeler van Olympique de Buea. Hij speelde jarenlang bij de grote club Canon Yaoundé, net als Marc-Vivien Foé. ‘Ik woonde bij hem in de buurt,’ zegt hij, als ik hem in zijn kamer aantref. ‘Ik kende zijn vrouw, zijn ouders, zijn vrienden.’

‘Waarom moest Foé sterven in de Confederations Cup?’ vraagt hij zich af. ‘Dat toernooi is zó nutteloos. Niemand in Europa kijkt ernaar. Het WK, het EK en de Afrika Cup zijn belangrijk. Maar de Confederations Cup? Waarom geven ze de voetballers niet vrij in de zomermaanden in plaats van zo’n rottoernooi te organiseren?’

Essomba zit stilletjes op het terras van een bar. Zijn compound ligt even verderop in de quarter. Hij eet rijst met bonen en kip. Ik ga naast hem zitten en bestel hetzelfde menu. ‘Nu moet je opletten,’ fluistert Essomba. ‘Nu komen de verhalen, de geruchten, de beschuldigingen…’ Hij zwijgt. ‘Wat bedoel je?’

‘Duistere krachten,’ zegt Essomba. ‘Evil! Witchcraft!’

Tags: , ,


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑