Ghana 2008 tick

Published on februari 3rd, 2008 | by arnold pannenborg

Via via kaartjes kopen voor de kwartfinales

tickKaartjes krijgen voor de kwartfinales is niet makkelijk. Het is nooit duidelijk waar ze precies te koop worden aangeboden en zelfs als je het weet is het niet zeker of ze er wel zijn.

Naar verluidt doet het lokale actiecomité haar werk zo slecht, dat de Afrikaanse voetbalbond CAF de kaartverkoop in eigen handen heeft genomen. En passant werden de regels ineens gewijzigd. Slechts één kaart per persoon was toegestaan. Maar ook hier blijken de regels in de praktijk zeer buigbaar.

In theorie was het allemaal heel helder. Een dag na afloop van de groepswedstrijden zouden de kaarten verkrijgbaar zijn bij de postkantoren en de grotere banken in de speelsteden. Wilde je een kaartje voor Ghana tegen Nigeria, dan kon je terecht bij een van de verkooppunten in de hoofdstad. Wilde je een kaartje voor de kwartfinale in Sekondi, Tamale of Kumasi, dan kon je aldaar terecht bij het postkantoor of elders.

Rijen
De praktijk bleek zoals altijd weerbarstiger. Op de dag dat de kaartjes in Accra werden vrijgegeven, stonden er al vrij snel lange, lange rijen voor de verkooppunten. De sfeer werd naar verluidt af en toe zelfs agressief. De meeste kaartjes waren echter al via via aan de man gebracht. Of, zoals later uit de krant bleek, door mensen van het lokale actiecomité zogenaamd verkocht maar in werkelijkheid achtergehouden voor eigen gebruik. Of stiekem verkocht onder de toonbank.

Ons plan was om kaartjes te kopen voor zowel de kwartfinales in Accra als die in Kumasi. Twee kwartfinales bijwonen is immers het hoogst haalbare in een schema waarbij er twee wedstrijden op één dag in twee verschillende steden worden afgewerkt. Binnen twee uur van Kumasi naar Accra of Sekondi reizen is alleen mogelijk met een privéjet. En wij nemen als gewone stervelingen over het algemeen gewoon de bus.

De dag na de laatste groepswedstrijden stonden wij braaf bij het postkantoor in het centrum van Kumasi. Een groot spandoek met daarop de mededeling dat hier de enige echte kaarten verkocht werden bleek eenmaal binnen niet door iedereen gelezen te zijn. Hier zijn geen kaartjes, zo vertelde de man achter de balie. Ergens in de middag komen de kaarten binnen, zo vermoedde hij.

Moed
In de Agricultural Development Bank konden wij ook kaarten op de kop tikken. Vol goede moed betraden we de kleine bank en ja hoor, ze hebben kaarten. Heel veel zelfs. Verderop lagen grote stapels met de gekleurde kaarten op een bureau rustig op de koper te wachten. De kwartfinales? Oh nee, die hebben we nog niet. En die stapel kaartjes daar dan? Nee, dat is niets.

En dan gaat opeens alles heel snel. In Accra hebben de vier filmmakers uit Amsterdam kaartjes weten te krijgen. De eigenaar van het Crystalline Hotel waar we verblijven, heeft eveneens via een vriend een rits kaartjes weten te bemachtigen. De topper tussen Ghana en Nigeria is dus in de pocket. En de Engelse jongen die in Kumasi was achtergebleven, belt met de boodschap dat hij in zijn eentje 11 kaartjes heeft gekocht voor de kwartfinale wedstrijd tussen Egypte en Angola.

Met een beetje geduld en een paar connecties is het altijd wel mogelijk om kaartjes te bemachtigen. Op straat wil je vlak voor de wedstrijd in ieder geval niet zonder kaartje staan. Ongetwijfeld zijn de prijzen voor de topper in Accra tot buitenproportionele hoogten gestegen.

Tags: , ,


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑