Angola 2010 no image

Published on oktober 14th, 2008 | by arnold pannenborg

Onrustig Ghana door naar volgende ronde

Ze zijn door naar de volgende ronde maar vraag niet hoe. In een zeer onrustig Essipon Stadium in de buurt van de zuidwestelijk gelegen stad Sekondi versloegen de Ghanese Black Stars het nietige Lesotho met 3-0. Al met al een prima overwinning, en dat was precies wat Ghana ook echt nodig had. Maar niet alles is koek en ei binnen het team. Een netelige kwestie, die al sinds enkele weken speelt, zijn de salarisonderhandelingen tussen één der assistent-coaches en de Ghanese voetbalbond.

Ze moesten winnen en de Ghanezen beseften zich dat maar al te goed. Al weken schreeuwde de lokale pers moord en brand. Hoe kan het toch dat het grote Ghana pas tijdens de laatste wedstrijd een ticket voor de volgende ronde veilig kan stellen? Hoe kan het dat landen als Libië en Gabon vorige week nog een goede kans maakten om de Stars uit de kwalificatiereeks te kegelen.

En dus stonden de Ghanese voetbalsterren op volle sterkte aan de aftrap in Sekondi. Lesotho werd zoals verwacht met redelijk ruime cijfers verslagen. Sulley Muntari, Junior Agogo en Matthew Amoah zorgden voor de doelpunten. Dankzij de winst op het kleine landje in Zuid-Afrika stonden de Ghanezen uiteindelijk bovenaan in hun groep maar erg overtuigend was het allemaal niet. De Black Stars behaalden namelijk net als Gabon en Libië 12 punten in totaal en staan alleen dankzij een beter doelsaldo boven hun directe concurrenten. En zo maakt de viervoudig winnaar van de Afrika Cup nog volop kans op deelname aan de Afrika Cup en het WK in 2010.

Jammer dus dat het Essipon Stadium tijdens en na de wedstrijd het toneel was van flinke onrust, waarbij volgens BBC zeker 15 mensen gewond zijn geraakt. De geruchten over twee doden worden echter in alle toonaarden ontkent. Het was voor het eerst dat het nationale elftal aantrad in het gloednieuwe, voor de Afrika Cup 2008 gebouwde, stadion in de buurt van Sekondi en Cape Coast. Massa’s mensen waren op het spektakel afgekomen. Terwijl er al veel te veel fans in het 20.000 plaatsen tellende stadion zaten, drongen na verloop van tijd vele andere supporters het complex binnen. Paniek en gewonden waren het gevolg.

De kersverse – en volslagen onbekende – coach Milovan Rajevac is in ieder geval tevreden met het resultaat. ‘Er is nog heel wat werk aan de winkel maar het belangrijkste is dat we dóór zijn,’ aldus de opgeluchte Serviër, die daarmee uiteraard nog even vasthoudt aan zijn recent verkregen baantje.

Er was niet alleen veel te doen geweest om de wedstrijd tegen Lesotho maar ook om een netelige kwestie die er aan vooraf ging. Een kwestie, die speelde tussen de Ghanese assistent-coach Kwasi Appiah en de bobo’s van de voetbalbond, en die uiteraard ging over geld. Het geval wilde dat het contract van de voormalige aanvoerder van Asante Kotoko en het nationale elftal af liep. De bond – of liever: het ministerie van Sport, dat het salaris betaalt – was bereid het contract te verlengen en bood Appiah een maandelijks salaris van 3.000 dollar. Waarop Appiah woest uit zijn slof schoot en 6.000 dollar eiste.

Het land was in rep en roer. Hoe kan het zo zijn dat een ‘blanke’ hoofdcoach zonder naam maandelijks 45.000 dollar opstrijkt en een assistent-coach van eigen bodem geeneens een respectabele 6.000 dollar per maand zou mogen verdienen? Talloze discussies laaiden weer op – die uiteraard gingen over de wijdverspreide onmin onder de Ghanese bevolking over het altijd maar weer aantrekken van blanke coaches voor de nationale trots. Nu was daar opeens het bewijs van wat de Ghanezen al dachten, namelijk dat blanke coaches in hoger aanzien staan bij de voetbalbond dan lokale, Ghanese coaches. Verdiende de voormalige blanke assistent-coach Herve Renard onder Claude Le Roy niet 10.000 euro per maand?

En dus riep iedereen dat Kwasi Appiah, met toch een ruime staat van dienst in het Ghanese voetbal, die 6.000 euri moest krijgen. De Ghanaian Chronicle suggereerde zelfs dat degenen bij de bond en het ministerie die over de benoeming gingen waarschijnlijk zelf minder verdienen dan Kwasi Appiah. ‘En zij denken dan natuurlijk: waarom zou een zwarte assistent-coach meer moeten verdienen dan wij?’ Weg met deze filosofie van het primitieve denken, aldus de krant. ‘Geef Appiah waar hij op basis van zijn verdiensten voor dit land recht op heeft!’

Appiah kreeg het niet. Een dag voor de wedstrijd tegen Lesotho ondertekende hij een hernieuwd contract voor een periode van één jaar en neemt hij genoegen met het aanbod van de voetbalbond.

Ghana is in ieder geval door. Ook zonder de geblesseerde Michael Essien, die laatst nog een bezoekjekreeg van niemand minder dan president Kufuor. Mooi en gemakkelijk ging het niet. Maar dat kan de Ghanezen, althans voor dit moment, even helemaal niet boeien.

Tags: , ,


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑