Organisatie buru

Published on juli 2nd, 2012 | by arnold pannenborg

Burundese in top FIFA bestuur

FIFA’s uitvoerend comité is een bont gezelschap van oude, rijke en machtige mannen. In meer dan 100 jaar tijd werd er nog nooit een vrouw tot de hoogste regionen toegelaten. Tot vorige maand. En ze komt uit Burundi.

Voetbal is een mannenbolwerk. Dat geldt zeker voor de hoogste bestuurslagen van ’s werelds machtigste voetbalorganisatie. Nu, eindelijk, is de ban gebroken. Lydia Nsekera, de voorzitster van de Burundese voetbalbond, werd afgelopen mei gekozen als nieuwste lid van FIFA’s uitvoerend comité.

Dat comité heeft nogal wat invloed. Zo kozen de 24 leden tot nog toe het gastland van het WK Voetbal. Recentelijk stemden ze op Rusland voor het WK 2018 en op Qatar voor de editie in 2022. Het is duidelijk dat er één ding ontbreekt in het comité: een verstandig, vrouwelijk perspectief.

Wesley
Vrouwelijke voetbalbondbonzen zijn schaars. In Afrika maakt Lydia Nsekera onderdeel uit van een select gezelschap. Een ander lid is Izetta Sombo Wesley, voorzitster van de Liberiaanse voetbalbond. Beide vrouwen staan sinds 2004 aan het roer van het voetbal in hun land. Een derde voorzitster is Henrietta Rushwaya van de Zimbabwaanse voetbalbond. Zij werd echter in 2010 ontslagen na beschuldigingen van omkoping.

Langzaam maar zeker staan meer vrouwen op. Zo heeft Isha Johansen zich kandidaat gesteld voor de verkiezing tot voorzitter van de voetbalbond in Sierra Leone. Volgens haar is het voetbal in haar land in een afschuwelijke staat. Inderdaad, recentelijk nog werd de nationale competitie voor onbepaalde tijd stilgelegd. Johansen zegt dat ze haar inspiratie haalt van haar grote voorbeelden – Nsekera en Wesley.

Toen Lydia Nsekera aantrad in september 2004, lag het voetbal in Burundi op zijn gat. De nationale competitie lag al drie jaar stil. Naar eigen zeggen reorganiseerde Nsekera de competitie en bracht ze discipline binnen de gelederen van de bond. In 2009 won ze een prestigieuze prijs van het Internationaal Olympisch Comité (IOC), waar ze ook lid van is, voor haar werk ter bevordering van het vrouwenvoetbal.

Liefde
Afrika-journalist Arne Doornebal zocht Nsekera recentelijk op in Burundi. Op de site van OneWorld valt zijn ontmoeting met het kersverse FIFA-lid te lezen. ‘Thuis ging het altijd over twee dingen: geschiedenis en voetbal,’ vertelt ze Doornebal. ‘Mijn vader was voorzitter van een voetbalclub. De liefde voor de sport kwam dus vanzelf.’

In grote delen van Afrika hebben vrouwen en meisjes nog altijd bijzonder weinig rechten. ‘Laat ons nu eens een voorbeeld zijn in de wereld,’ vertelt Nsekera aan de Nederlandse journalist. ‘We zijn een klein land, en niet echt rijk. Dit is een plek waar vrouwen niet op hun juiste waarde geschat worden. En toch is dit het land waar op goede dag 45 mannen ervoor kozen om een vrouw voorzitter van de voetbalbond te laten worden.’

Nsekera is een van de vijf Afrikaanse leden van het uitvoerend comité. Het gerucht gaat dat haar benoeming een gevolg is van de hervormingspogingen van de FIFA. De wereldvoetbalbond ligt al een tijdje onder vuur na beschuldigingen van corruptie en vriendjespolitiek. Een vrouwelijk FIFA-lid zou het goed doen voor de bühne.

Wat maakt het uit. Haar aanstelling is een helder signaal aan de voetbalwereld. De mannen maken er al jaren een rommeltje van, zeker in Afrika. Laat het eens een tijdje aan de vrouwen over. En kijk dan wat er gebeurt.

Tags: ,


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑