Ghana 2008 fiesta

Published on januari 29th, 2008 | by arnold pannenborg

Nuru, Hudu, Pollo en het Ghanese voetbal

*Ze zitten rustig in de lobby van het Fiesta Royale Hotel in Accra. Ze begroeten spelers en officials van de Ghanese voetbalbond en spreken soms een voetbalster als Stephen Appiah vermanend toe.

De drie mannen die de magie voor de Ghanese Black Stars regelen dragen traditionele moslimgewaden, lopen op sandalen en stralen een ongekende zelfverzekerdheid uit. Om in aanmerking te komen voor de betiteling ‘the untouchables’ komen Nuru, Hudu en Pollo één persoon te kort – maar dat maken ze met hun dominante aanwezigheid meer dan goed. Zo op het eerste gezicht lijken zij wel de echte sterren van Ghana.

Pssst! Stephen Appiah, de modieus geklede Black Star, staat bij de balie van het Fiesta Royale en kijkt niet op of om. Dat pikt Pollo niet. Hij loopt op de geblesseerde voetbalster af en lijkt hem vermanend toe te spreken. Nuru en Hudu kijken geamuseerd toe.

Belevenis
Een uurtje of twee vertoeven in het gezelschap van de drie mannen is een ware belevenis. Vooral Nuru is met zijn twee meter-nog-wat en strenge gelaatsuitdrukking een zeer imposante verschijning. Niet alleen de blanke gast is onder de indruk, hetzelfde lijkt te gelden voor de mensen rondom het Ghanese nationale elftal.

Hun status was al enigszins duidelijk op de maandag na de wedstrijd tussen Ghana en Guinea. De drie mannen liepen ongehinderd door poortjes waar perskaarten voor nodig zijn en worden niet weggejaagd door de beveiliging die de tribunes schoonvegen na afloop van een wedstrijd. Ook in en rond het stadion is men blijkbaar bekend met (het beroep van) deze mannen.

Officieel, zo benadrukken de drie mannen, hebben ze geen relatie met het Ghanese nationale elftal. Ze worden weliswaar ingehuurd door iemand binnen de voetbalbond GFA, maar ze staan nergens op een lijst en hebben geen pasjes of iets anders dat hen aan het nationale team refereert. De persoon binnen de GFA is hun ‘godfather’, zoals zij het omschrijven. De godfather is ook degene die hen voor hun werkzaamheden betaalt. Hoeveel dat is, dat willen ze niet zeggen.

Status
Officieus valt hun relatie met de Black Stars en met het Ghanese voetbal niet te ontkennen. Hun status in het spelershotel is té groot en ze kennen werkelijk iedereen. En iedereen kent hen. De nog vrij jeugdige voorzitter van de voetbalbond betreedt de lobby en schudt bijna onmiddellijk – en als eerste – de handen van de drie mannen. Ook de spelers groeten de mannen bij het passeren. Alleen Michael Essien is niet bereid eventjes een praatje te maken.

Een reden dat de spelers zo close lijken te zijn met de drie mannen kan zijn dat Nuru en zijn vrienden individuele magie prepareren en de spelers bescherming bieden tegen duistere krachten. ‘Wij zorgen niet alleen voor de collectieve magie voor het team maar prepareren zelf ook talismans voor de individuele spelers. Zakdoeken, ringen – dat soort zaken,’ zegt Nuru. Hudu laat als voorbeeld de grote gouden ring om zijn vinger zien. ‘Dit is een zeer krachtige talisman!’ zegt hij. Dat doen jullie ook voor de Ghanese spelers? ‘Voor sommigen wel ja.’

Andrew Ayew – de zoon van voetballegende Abedi Pele – zit op de rand van een stoel naast Pollo. De drie mannen lijken wel ooms te zijn van de nog heel jonge speler van het nationale elftal. Bijna verlegen laat hij zich toespreken – en zo nu en dan zelfs uitlachen. Dat er een relatie bestaat tussen Nuru, Hudu en Pollo en de familie Pele blijkt pas goed als de Ghanese grootheid zelf het hotel binnenwandelt.

Pele
Met journalisten, fotografen en een cameraploeg in zijn kielzog loopt Abedi Pele naar het terras waar ook bondscoach Claude Le Roy zit. Of we op de foto willen met de Afrikaanse Pele? Natuurlijk, maar hoe gaan jullie dat voor elkaar krijgen? Drie minuten en een korte introductie van Nuru en Pollo later schudden we de hand van Abedi Pele. En hij neemt vervolgens ruim de tijd om enkele foto’s te laten maken. Het gaat allemaal zo informeel dat het lijkt alsof de mannen kind aan huis zijn bij de familie Pele.

Ook de teammanager van de Black Stars is geen onbekende voor Nuru en zijn metgezellen. De man is de speler die tijdens de finale van Afrika Cup 1978 twee doelpunten scoorde en daarmee Ghana haar derde Afrika Cup titel bezorgde. Een vriend van de drie mannen is een vriend van hem, zo blijkt.

Ik krijg het gevoel dat er niemand in het hotel te vinden is die niet weet wat deze mannen doen. Misschien eentje dan. Claude Le Roy, de Franse bondscoach van Ghana, is volgens de mannen niet op de hoogte van hun werkzaamheden voor het team. ‘We blijven het liefst uit zijn buurt. Hij hoeft niets te weten,’ zegt Nuru. Kan het zijn dat de blanke bondscoaches van de Afrikaanse nationale elftallen in het ongewisse worden gelaten als het gaat om magie?

Rituelen
Arie Schans, de bondscoach van Namibië, vertelde vorige week dat hij niet het gevoel had dat zijn spelers aan magische rituelen deden voor de wedstrijd. Volgens Nuru is het logisch dat hij van niets weet. ‘Hij krijgt het gewoon niet te horen,’ is zijn antwoord. ‘Maar ook Namibië prepareert haar wedstrijden. Niet zo grondig als bijvoorbeeld Guinea, maar ze doen het wel.’

Het grootste bewijs van de relatie tussen de mannen en het Ghanese voetbal komt vlak na de fotosessie met Abedi Pele. Pollo loopt op een tafeltje af waar een lid van de Ghanese voetbalbond, bondscoach Claude Le Roy en nog twee personen zitten. Nonchalant overhandigt de man van de voetbalbond Pollo drie kaartjes voor de wedstrijd tussen Ghana en Marokko.

Een inniger relatie is moeilijk te vinden.

Tags: , , , ,


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑