Competities hearts

Published on juni 16th, 2009 | by arnold pannenborg

De vloek en de talisman

Het is zondag 14 juni, klokslag drie uur. Het is tijd voor Hearts vs Kotoko. Verslaggevers Arnold en Sanne staan op het veld naast de dugout van coach Papic van Hearts of Oak en maken foto’s van de opkomst van beide teams.

Zojuist namen we een knipoog van coach Addo van Asante Kotoko in ontvangst. De club uit Kumasi staat op een zesde positie, ver achter koploper Hearts, en heeft bovendien al 15 jaar niet gewonnen in Accra. Zal Kotoko de “vloek” doorbreken?

Vier uur eerder. De taxichauffeur eist meer geld. Vijf cedi! ‘Het is druk bij het stadion!’ Ongeveer 500 meter voor het Ohene Djan Stadion stuiten we op een blokkade. Militairen houden de wacht. Met veel genoegen zet de norse chauffeur ons eruit. ‘Ik ben een Liberty Professionals fan,’ zegt hij. Daarna draait hij zijn taxi om en scheurt weg. We wandelen naar het stadion waar zich al duizenden fans voor de loketten hebben verzameld.

Spektakel
Onze chauffeur is een van de weinige Ghanezen die niet in de ban is van de allergrootste wedstrijd in de Premier League. Hearts of Oak tegen Asante Kotoko is een spektakel van jewelste. Vier maanden geleden won Hearts in de achtertuin van de aartsrivaal met 1-2. Daarbij staat de club uit Accra dik bovenaan de competitieladder. Iedereen verwacht dat zij samen met hun Servische coach Kosta Papic dit jaar het kampioenschap van Asante Kotoko zullen overnemen.

Vier dagen eerder. ‘Wij gaan winnen,’ zegt Faruk. De supporter van Hearts belt ons een week lang iedere dag op – niet om ons op de hoogte houden van de laatste updates maar om te vragen wanneer we een Hearts shirtje gaan kopen. Op vrijdag zeggen we toe. Naast het secretariaat van de club bevindt zich de “Phobia Shop” waar we shirtjes en sleutelhangers op de kop tikken. Daarna gaan we met Faruk een drankje drinken. ‘Alles is gereed voor zondag,’ zegt hij. En dan weer: ‘Wees gerust. Wij gaan winnen.

Fawaz
Ook lid van de Board of Directors, Alhaji Fawaz Zowk, is niet bijzonder spraaklustig. Sterker nog: de hele week wil hij niet met ons afspreken voor een interview. ‘Ik heb het nu te druk,’ zo luidt zijn verweer. We vermoeden dat hij en Faruk, allebei moslims, mede verantwoordelijk zijn voor de juju van Hearts van Oak. Over juju wordt echter niet gesproken en zeker niet tegen twee blanken uit de stad van de vijand: Kumasi. Ze vertrouwen ons, dat wel, maar men neemt graag het zekere voor het onzekere.

De achterdocht jegens buitenstaanders is overigens opvallend. Terwijl we met Faruk aan een tafeltje zitten, worden we aangesproken door een Ashanti: een fan van Kotoko dus. ‘Jullie komen uit Kumasi en zitten nu te smoezen met een bekende Hearts fan?’ zo zegt hij dreigend. ‘Wat zijn jullie van plan? Zijn jullie voor Hearts of voor Kotoko?’ Het maakt allemaal weinig uit, aldus de supporter uit de Ashanti Region. ‘Kotoko wint met 2-0. Dat staat vast!

Inhaalslag
Tegenstander Asante Kotoko is aan een inhaalslag begonnen in de competitie. De club uit Kumasi heeft de slechte prestaties achter zich gelaten en heeft al twee belangrijke wedstrijden op rij gewonnen onder de nieuwe coach Herbert Addo, die overigens eerder coach was van Hearts. En ook al staat Kotoko nu op een zesde plek in de league en treedt het aan tegen de huidige koploper, de wedstrijden tussen deze twee teams staan volgens de Ghanezen volledig los van ranglijst en vorm.

Beide teams zitten al weken in een geheim trainingskamp. Nou ja, geheim. ‘In Afrika is niets geheim,’ zegt een journalist uit Kumasi. En inderdaad, assistent-coach Opeele Boateng van Kotoko vertelt ons doodleuk waar zij de spelers hebben ondergebracht. ‘We zitten gewoon in Kumasi. De jongens verblijven in een hotel nabij de Santasi Circle. Vlakbij jullie huis dus.’ Is het nog wel een geheim nu je ons dit hebt verteld? ‘Ach, iedereen weet het toch allang,’ lacht Opeele. ‘Het gaat om het idee.’

Rumble in Accra
Drie dagen eerder. Zowel de Kotoko Express als Hearts News zijn te koop bij de kiosken aan de kant van de weg. De dagen ervoor waren beide krantjes niet uitgekomen, naar verluidt om de tegenstander niet onnodig van informatie te voorzien. ‘Rumble in Accra,’ zo kopt de Kotoko Express. ‘De Porcupine Warriors nemen het op tegen Hearts in Ghana’s versie van El Classico.’ Hearts News is een stuk directer: ‘De spelers beloven: “we maken ze af!”’

Eén dag eerder. Ik krijg een blij telefoontje uit Kumasi. ‘Sarfo Gyamfi was zojuist op de radio,’ roept buurman Desmond. ‘Hij zei dat Kotoko spiritueel helemaal op orde is. Kotoko gaat winnen!’ Gyamfi is een lid van het nieuwe management van de club. In Kumasi, en ver daarbuiten, staat hij bekend als de “Black President”. Hij is de man die Kotoko de bovennatuurlijke krachten moet geven voor de aanstaande wedstrijd.

Beveiliging
Het is zondag. Vandaag zal Faruk ons het veld opleiden. Hij schijnt behalve een supporter ook een lid van de beveiliging van Hearts of Oak te zijn. Die beveiliging is overigens enorm. Vier maanden geleden vonden vier mensen de dood tijdens de vorige editie en zeven jaar geleden stierven zelfs 127 mensen tijdens Hearts versus Kotoko in het stadion in Accra. Welbeck Abra-Appiah, de voorzitter van de Premier League Board, nam ditmaal grootse maatregelen.

De wedstrijd tussen Hearts en Kotoko is er één in de eerste categorie, wat betekent dat er 250 militairen, honderden politieagenten en nog eens tientallen beveiligers van het thuisteam op de been zijn. Daarbij zijn de kaartjes genummerd om te voorkomen dat er zoals gewoonlijk méér mensen worden toegelaten dan het aantal stoeltjes in het stadion. Het moet gezegd: de beveiliging in en rond het stadion is vandaag niet minder dan uitstekend te noemen.

Persaccreditatie
Het is half twee. We zijn het stadion binnengekomen met onze eerder door de voetbalbond GFA verstrekte persaccreditatie. Nog geen teken van Faruk. Hij neemt ook zijn telefoon niet op. We bezoeken het persvak op de tweede ring. Journalist Rockson, die ons eerder nog interviewde in de studio van Fox FM in Kumasi, komt een praatje maken. Of we wel weten dat Hearts tegen Kotoko de allergrootste wedstrijd in Ghana is? En dat het stadion zo dadelijk compleet vol zal zitten? Interessant.

Het is twee uur. We staan beneden bij de ingang van de kleedkamers. De lange Faruk wenkt ons. Hij draagt een Hearts shirtje en leidt ons het veld op. Het stadion is inmiddels voor tweederde gevuld. Supporters van Hearts en Kotoko troeven elkaar af in luidruchtigheid. De Hearts supporters van het beroemde en beruchte ‘Musical Chapter “O”’ zingen onder leiding van aanvoerder Abdul Aziz de longen uit het lijf. Verderop zingen de fans van de Kotoko Ladies fanatiek terug. Overigens kent Ghana geen stadions met thuis- en uitvakken. Alles en iedereen zit kriskras door elkaar heen.

Phobia
Het is klokslag drie uur. Het stadion zit vol. Zeker 40.000 supporters maken een oorverdovend lawaai. Op de VIP-tribune kijken de bobo’s van de voetbalbond en de officials van beide teams toe hoe de ballenjongens, scheidsrechters en spelers het veld opkomen. De coaches en spelers van beide elftallen groeten ons in het voorbij gaan. Hearts-official Alhaji Fawaz rent ook het veld op en zwaait langdurig met de vlag van “Phobia”. Hij verdwijnt pas richting de VIP als de scheidsrechter fluit voor de start van de wedstrijd.

Kwart voor vier. Het is rust. De stand is 0-0. Management lid Frank Nelson van Hearts loopt achter de spelers aan de kleedkamer in. Waarschijnlijk om de jongens op te peppen. Hearts doet het goed. Maar dat geldt ook voor Kotoko. Sanne en ik zijn de enige blanke verslaggevers op het veld. Het handjevol Ghanese fotografen en de militairen vindt onze aanwezigheid buitengewoon interessant. Vooral Sanne trekt veel bekijks met haar grote camera en ze wordt dan ook regelmatig gefilmd door de mannen van Metro TV.

Francis Coffie
Half vijf. Een vrije trap voor Asante Kotoko. Vleugelspeler Harrison Afful legt de bal op het hoofd van Francis Coffie die ‘m zo in het doel van Hearts kopt. Het stadion ontploft. Het thuisteam staat achter. Kotoko heeft al 15 jaar niet meer gewonnen in het stadion in Accra. De laatste overwinning dateert uit het seizoen van 1992/93 toen Kotoko haar rivaal met 0-1 versloeg. Het zou toch niet weer gaan gebeuren?

Kwart voor vijf. Jawel. Kotoko heeft gewonnen. Assistent-coach Johnson Smit rent als een bezetene het veld op. Assistent-coach Opeele Boateng kust het gras en bedankt de Heer. De immer onderkoelde hoofdcoach Herbert Addo wordt op de schouders genomen en aan de supporters in het stadion gepresenteerd. Hearts-coach Papic trekt een citroenengezicht en staat met tegenzin de pers te woord. De voetballers van Hearts liggen uitgeteld op het gras, die van Kotoko vieren een uitbundig feestje.

Talismans
Vijf uur. Faruk aan de lijn. Hij zit depressief op een trapje voor het stadion. ‘Ik weet niet wat er is misgegaan,’ stamelt hij, en hij blijft zijn woorden herhalen. We laten hem in zijn verdriet en gaan kijken bij de kleedkamers. Eén voor één druppelen de coaches en spelers van Kotoko naar buiten. ‘Jullie zijn onze talismans,’ zegt coach Addo van Kotoko. ‘Vorige keer wonnen met jullie op het veld van Eleven Wise en nu weer! Woensdag spelen we in Tamale tegen Real Tamale United. Komen jullie mee met onze bus?’

Half zeven. Telefoontje uit Kumasi. ‘Ik zag Sanne op de televisie!’ roept Desmond. ‘Geweldig! Jullie zijn beroemd in Ghana!’ En oh ja, zo voegt hij eraan toe: ‘Sarfo Gyamfi had een 0-2 overwinning voorspeld. Maar één doelpunt vond hij ook goed!’

Tags: , , , ,


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑