Kameroen 2009/10 cameroo

Published on november 14th, 2009 | by arnold pannenborg

Onmogelijk bestaat niet in Kameroen

Kameroen maakt een goede kans op plaatsing voor het WK en heeft alleen nog concurrentie van het verrassende Gabon. Voor president Paul Biya is winst op Marokko van het grootste (politieke) belang.

In Kameroen zelf is het optimisme en zelfvertrouwen met betrekking tot de nationale ploeg sinds enkele maanden fenomenaal gestegen. De viervoudig winnaar van de Afrika Cup en het team dat in 1990 de kwartfinales van het WK bereikte is onder de nieuwe bondscoach Paul Le Guen opgebloeid. Zijn geheim? Discipline, discipline en nog eens discipline.

De Fransman staat inmiddels landelijk bekend als de “Disciplinarian”, de man die het zooitje ongeregeld weer in het gareel heeft gekregen. Al vrij snel na zijn aantreden in juli van dit jaar werden de contouren van het nieuwe “bewind” zichtbaar. Zo werd de macht van de Grote Vier – Kameni, Eto’o, Geremi en Song – onmiddellijk doorbroken. Zij waren niet langer onaantastbaar en moesten zich voortaan verantwoorden aan de bondscoach.

Vooral oude rot Rigobert Song is het slachtoffer van de nieuwe lijn van Le Guen. De man die sinds jaar en dag aanvoerder én symbool van onverzettelijkheid is van het nationale elftal, moest de aanvoerdersband overdragen aan Samuel Eto’o. De oude garde heeft eindelijk afgedaan, het is tijd voor de vele jonge en talentvolle spelers die Kameroen rijk is.

Eén daarvan is Eyong Enoh, de inmiddels zeer bekende middenvelder van Ajax. De 23-jarige voetballer is wederom opgenomen in de selectie van de Indomitable Lions. Dat is bijzonder, omdat het in het tweetalige Kameroen nauwelijks voorkomt dat een Engelstalige (Anglofone) voetballer het tot het nationale elftal schopt. De Francofonen domineren alles, zeker ook het voetbal.

Opportunistische politiek
Het “probleem” van Kameroen ligt ook niet bij de voetballers. Het land kent voldoende talent om meerdere nationale elftallen mee te vullen. Als voetballand is Kameroen nog altijd een van de beste van Afrika. Niet voor niets bereikten de Lions vorig jaar nog de finale van de Afrika Cup. Nee, de tegenvallende resultaten vallen grotendeels te wijten aan mismanagement, corruptie en opportunistische politiek van hooggeplaatste officials.

Er is voortdurend onmin – en zelfs openlijke ruzie – tussen het ministerie van Sport en Educatie en de voetbalbond FECAFOOT. De Minister van Sport ziet zichzelf als de rechtmatige eigenaar van het nationale elftal en heeft daar, in Kameroen althans, formeel gelijk in, al druist het tegen alle reglementen van de FIFA in. De prestaties van het nationale elftal lijden fors onder de vechtende bobo’s.

Problematischer is dat voor het voetbal in Kameroen geen “lange termijnvisie” bestaat. President Paul Biya regeert al 27 jaar met vrij harde hand en gebruikt het voetbal op opportunistische wijze om in het zadel te blijven. Hij schuift om de haverklap met de posities van ministers, en een minister van Sport en Educatie blijft zelden langer dan één of twee jaar in functie. Een gebrek aan continuïteit en ontwikkeling van het voetbal is het gevolg.

Bovendien verdwijnt het gros van het geld dat verkregen is uit het voetbal, zo beweren critici, in een bodemloze put, ofwel de zakken van corrupte functionarissen. Terwijl het nationale elftal nog enigszins financieel profiteert van de eigen successen, wordt er al meer dan twee decennia niet meer geïnvesteerd in het lokale voetbal. De drie grote stadions dateren nog uit de tijd van de vorige president Ahmadou Ahidjo en vallen bijkans uit elkaar van ellende.

Nationale Veiligheid
In een land waar de successen van het nationale elftal bepalend zijn voor de relatieve vrede onder de bevolking, is het bereiken van het WK Voetbal een zaak van Nationale Veiligheid. Toen Kameroen zich niet plaatste voor het WK 2006 in Duitsland, kwamen de onderhuidse spanningen naar boven en werd er in steden als Douala, Bamenda en Bafoussam gereld en geplunderd. De directe oorzaken lagen elders, maar feit blijft dat het voetbal niet voor de nodige afleiding kon zorgen.

Veel Kameroeners maken nauwelijks onderscheid tussen voetbal en politiek. Vorig jaar braken er massale rellen uit tussen twee in onmin levende bevolkingsgroepen nadat een club van de ene etnische groep (de Bétis) verloor van de andere (de Bamilékés) in de halve finale van het bekertoernooi. Prompt werden winkels van Bamilékés geplunderd in de thuisstad van het Béti team. De Bétis behoren tot de politieke elite van president Paul Biya en vertonen een grote minachting voor de economisch machtige Bamilékés.

De Kameroense journalist Leocardia Bongben stelt zelfs dat de toekomst van de president afhangt van het wel of niet bereiken van het WK. Biya zou zelfs de verkiezingen, die nu voor 2011 gepland staan, kunnen vervroegen om zo te profiteren van een eventuele euforische sfeer tijdens het WK 2010 in Zuid-Afrika. Dan moeten de Indomitable Lions wél een prestatie van formaat neerzetten.

Marokko
Genoeg over politiek. Hoe staat het eigenlijk met de tegenstander? De Marokkaanse Atlasleeuwen staan stijf onderaan in de groep en mogen alleen nog hopen op deelname aan de Afrika Cup 2010. Maar zelfs als zij Kameroen verslaan, dan nog zijn ze afhankelijk van het resultaat van de andere wedstrijd tussen Togo en Gabon. Daarnaast is bekend geworden dat de Marokkanen geen beroep kunnen doen op vijf vaste krachten.

De Kameroeners zien de wedstrijd dus met vertrouwen tegemoet, al valt de uitslag van een uitwedstrijd nooit met zekerheid te voorspellen. Maar: “Een leeuw kan niet sterven,” zo gaat het gezegde. Voor de Indomitable Lions is zelfs een gelijkspel wellicht voldoende, mits het tot nu toe verrassende Gabon niet weet te winnen van het Togo van Emmanuel Adebayor. In Kameroen zal men de ogen zodoende ook vooral gericht houden op de wedstrijd in Togo.

En van welke Ontembare Leeuw worden vandaag wonderen verwacht? Een peiling van een Kameroense krant bracht aan het licht dat Achille Emana de nieuwe ster van het team is. Hij is, in de bewoordingen van de krant, ‘een stylist die zijn opponenten laat duizelen. Een man met verwarrende dribbels en een vlijmscherpe passing. Een man met de blik van een lynx. De middenvelder demonstreert een “non-mobiele houding” (?) die het publiek in vervoering brengt. Deze geweldige nummer 10 zal het lot van de tegenpartij bezegelen.’

Onderhandeling
Overigens is het de vraag of de wedstrijd überhaupt op de Kameroense buis vertoond zal worden. De staatsomroep CRTV is momenteel in onderhandeling met de Marokkanen over de uitzendrechten. De Marokkaanse voetbalbond eist 268 miljoen FCFA, een slordige 400.000 euro. In Kameroen snappen ze niet waarom ze zoveel geld op tafel moeten leggen voor één wedstrijd.

Met het uitzenden van de wedstrijd komt het wel goed. De slogan in het meest corrupte land ter wereld luidt niet voor niets: “Impossible, c’est ne pas Camerounaise”. Als het onmogelijk is, is het niet Kameroens. Bovendien weten ze bij CRTV dat Kameroeners, in de woorden van een columnist, “onvoorspelbaar” kunnen reageren mocht de wedstrijd niet live te zien zijn.

En het allerbelangrijkste: het lot van de president hangt af van deze ene voetbalwedstrijd. Men zal niets maar dan ook niets aan het toeval overlaten.

Tags: , , , , , , ,


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑