Competities newclub

Published on januari 7th, 2010 | by arnold pannenborg

Pech bestaat niet

De inwoners van Bamenda hebben zo hun verklaringen waarom het eerste divisieteam na tien wedstrijden nog altijd geen overwinning heeft geboekt. Zoals altijd spelen corruptie en juju een rol.

Twee wedstrijden verliezen, acht gelijk spelen. In Bamenda worden ze er al maanden gek van. En wat erger is: steeds meer supporters komen niet meer naar het stadion. Geen inkomsten dus voor de nieuweling in de hoogste Kameroense klasse. Het management van New Club Bamenda is ten einde raad. Maar in het stadje weten ze precies wat er aan de hand is.

Gebrek aan ervaring
De allereerste uitwedstrijd verliezen van topclub Coton Sport Garoua. Dat is geen schande. Daarna thuis met 0-0 gelijk spelen tegen Fovu Baham, da’s al erger. Mijn voetbalvriend Essomba en ik kijken die wedstrijd samen. Hij heeft al vóór de wedstrijd in de gaten wat er mis is. ‘Het team heeft een gebrek aan ervaring,’ zo zegt hij. ‘Kijk eens naar al die jonkies. Vorig seizoen speelden zij nog in een lagere divisie. Die zijn dit helemaal niet gewend.’

‘Een goed team,’ zo gaat hij verder, ‘heeft minimaal vijf tot zes ervaren krachten nodig. Dan bedoel ik spelers die op zijn minst al zes jaar op het hoogste niveau spelen. Dit team heeft er nog geen één. Vorige maand sprak ik met de coach om te kijken of ik het team kon komen versterken. Maar de coach eiste als tegenprestatie een deel van mijn salaris. Die deal ging dus mooi niet door.’

De clubvoorzitter
Voor de derde wedstrijd reist New Club af naar Bangangté maar ook daar spelen ze gelijk. De zondag erna staan de supporters op de banken: het team komt met 1-0 voor. ‘Nu gaan we het meemaken!’ schreeuwt de secretaris in mijn oor. Helaas maakt topclub Canon Yaoundé niet veel later de gelijkmaker na een blunder van de keeper. Daarna weer een thuiswedstrijd en ook nu weer een gelijkspel: nul-nul tegen Sable Batié.

De club bungelt ergens onderaan de competitieladder. De geruchtenstroom neemt toe. ‘Weet je wat het is?’ zegt een supporter. ‘Vroeger was de clubvoorzitter een fan van de populairste club hier: PWD. Een paar jaar terug nog zat hij een congres voor om geld in te zamelen. En toen besloot hij zijn eigen team op te richten. Tja, daar maak je hier niemand blij mee. Ik heb gehoord dat sommige PWD-fans de voorzitter hebben vervloekt.’

De supporters van PWD Bamenda hebben sowieso al een hekel aan New Club Bamenda, omdat het team ten koste van PWD naar de hoogste divisie is gepromoveerd. ‘Ik ken de verhalen wel,’ zegt een vriend van me, een die hard supporter van PWD. ‘Wij zouden zogenaamd ’s nachts het stadion binnendringen om het veld te verpesten. Juju enzo. Maar ik heb daar niks mee te maken.’

De coach
Voor wedstrijd nummer zes reizen we met zijn allen naar Bafang. Nou ja, met zijn allen. De oorspronkelijke bus met 70 zitplaatsen wordt ter elfder uur vervangen door een bescheidener exemplaar. ‘En dat noemt zich fan!’ roept de organisator kwaad. Uiteindelijk zien zo’n 25 fans toe hoe New Club gelijk speelt tegen Unisport. De thuiswedstrijd erna tegen Union levert ook slechts één punt op. De supporters hebben een nieuwe oorzaak gevonden: de coach.

Het valt niet op een vriendelijke wijze te zeggen: de coach is een arrogante zak. ‘Hij is een lul,’ zegt de voorzitter van de supportersvereniging. ‘En een grote ook.’ Daar zijn zijn vrienden het hartgrondig mee eens. ‘De coach luistert nooit naar onze adviezen en wimpelt ons zelfs af als wij hem uit aardigheid een biertje aanbieden,’ aldus een teleurgestelde fan. ‘Dan heb je geen enkele manieren.’

Ergerlijker dan zijn halsstarrigheid is zijn omkoopbare persoonlijkheid. ‘Dat weet iedereen,’ zo zegt mijn supportervriend stellig. Een spelersmakelaar weet mij te vertellen dat hij de coach meerdere ervaren spelers heeft aangeboden. ‘Maar de coach vroeg mij wat zijn aandeel in de deal was. Kun je dat geloven? Hij wilde de jongens niet aannemen als ik hem niet een smak geld zou geven.’

Geen traditie
Voor de volgende wedstrijd reist New Club naar het hoge noorden. Eenmaal aangekomen verliezen ze met 2-0. Daarna spelen ze thuis tegen de universiteit van Ngaoundéré. Wéér een gelijkspel. En de volgende wedstrijd gaat ook al verloren. Tiko United hoeft er in eigen huis slechts één keer voor te scoren. In Bamenda weten ze het zeker: het ontbreekt het team aan traditie.

Dat de club onder de degradatiestreep is beland, ligt aan de voorvaderen. Die interesseren zich namelijk niet voor New Club Bamenda. ‘PWD Bamenda, Mankon United – dát zijn de populaire en traditionele clubs in deze streek,’ aldus een supporter. ‘Die hebben ook een rijke traditie. Deze teams bezoeken voor de wedstrijd vaak het paleis van de lokale leider of ze strooien eten en drinken uit over het veld om de voorvaderen gunstig te stemmen. En wat hebben wij? Niets!’

Bij New Club moeten ze het doen zonder de goedkeuring van de overledenen. Ze hebben zelfs geen leuk ritueel aan het begin van de wedstrijd, zoals bijvoorbeeld Tiko United. De spelers van dat team staan met zijn elven op een rijtje en zingen dan een prachtig strijdlied. Het kan niet anders of dat helpt. Ze zijn niet voor niets de regerend kampioen. De fans in Bamenda zijn stikjaloers. Zij willen ook een traditie.

Zelfvertrouwen
Het is tijd voor wedstrijd nummer elf. New Club staat op de één-na-laatste plek. De coach is ontslagen. ‘Da’s maar goed ook,’ bromt een oudere man. ‘Opgeruimd staat netjes.’ Men kiest voor een succescoach, die eerder al PWD Bamenda onder zijn hoede nam. Het zelfvertrouwen in het team is tot een nulpunt gedaald. De spelers weten dat ze niet kunnen scoren. Ze horen dat de inwoners van de stad hen liever kwijt dan rijk zijn. En ze begrijpen dat er waarschijnlijk een vloek op het team heerst.

De dag voor oud en nieuw is het stadion angstaanjagend leeg. Geen hond komt kijken naar de wedstrijd tussen New Club en Les Astres uit de grote stad Douala. De geiten grazen onbekommerd naast de tribune. ‘Wat dit team nodig heeft is een duiveluitdrijver,’ zegt een supporter. ‘Of Emile Ratelband,’ antwoord ik. ‘Wie?’ vraagt hij. ‘Hiddink,’ zeg ik.

Na een uur spelen stromen de supporters het stadion in. Ze hebben via de radio vernomen dat het thuisteam met 1-0 voor staat. Daar komt even later nog een doelpunt bij. De vloek is verbroken. Men bestelt flessen bier bij de barretjes naast de ingang. In Bamenda kunnen ze weer zorgeloos voetballen.

De naam New Club Bamenda is gefingeerd om redenen van privacy.

Tags: ,


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑