Zuid-Afrika 2010 supivo

Published on juni 21st, 2010 | by arnold pannenborg

Ivoorkust eindelijk verlost van favorietenrol

Wat dé wedstrijd van de groepsfase van het WK had moeten worden, eindigde in een deceptie. Niet alleen rolde Brazilië de Ivorianen met speels gemak op, de Olifanten misdroegen zich op het veld.

Zonder al teveel moeite plaatste Brazilië zich na de 3-1 overwinning op Ivoorkust als tweede land voor de tweede ronde van het WK. Van tevoren werd de wedstrijd tussen de Kanaries en de Olifanten als de absolute kraker van de groepsfase bestempeld. De Afrikanen maakten het niet waar, vooral niet omdat de Ivorianen nauwelijks in het spel voorkwamen.

Al enkele jaren wordt het Ivoriaanse nationale elftal gezien als het beste Afrikaanse voetballand. Dit beeld komt voornamelijk voort uit het feit dat wij in Europa de meeste spelers van het elftal bij naam kennen. Yaya en Kolo Touré, Didier Drogba, Aruna Dindane, Salomon Kalou – zij spelen of speelden allemaal bij de grootste clubs in Europa. Vandaar dus de gedachte dat Ivoorkust een ijzersterk team is dat zich kan meten met de beste elftallen op aarde.

Groep des Doods
Vier jaar geleden deed Ivoorkust voor het eerst mee aan het WK. De Olifanten, wiens enige titel de Afrika Cup van 1992 is, kwamen ongelukkigerwijs terecht in de zogenaamde “Groep des Doods”. Ze verloren van Nederland en van Argentinië en lagen er dus al snel uit. Maar toen al dacht men dat de Ivorianen potten zouden gaan breken. In plaats daarvan waren het de solide Ghanezen die doordrongen tot de volgende ronde.

Twee jaar later, tijdens de Afrika Cup 2008 in Ghana, werd Ivoorkust wederom in de absolute favorietenrol geplaatst. Weer ten onrechte, want in de halve finale werden ze van de mat gespeeld door de latere kampioen Egypte. Ook tijdens de Afrika Cup 2010 in Angola zagen velen de Ivorianen als gedoodverfde kandidaat voor de titel. Ditmaal dolven ze echter het onderspit in de kwartfinales, na een zinderende wedstrijd tegen Algerije.

Gek genoeg zag men Ivoorkust ook nu weer als het Afrikaanse land dat het verst zou komen. Hoe kan het ook anders met een geweldenaar als Didier Drogba binnen de gelederen? De schok was dan ook groot toen de sterspeler zijn arm brak in een vriendschappelijk duel met Japan. De redder van de natie herstelde echter snel en speelde op zondagavond tegen Brazilië de gehele wedstrijd mee. Hij pikte zelfs een doelpuntje mee.

Sven-Göran Eriksson
Maar Ivoorkust stelt alweer teleur. Grote namen zeggen blijkbaar niet alles. En wie dieper in de materie duikt, ziet meteen dat de voorbereidingen van de Olifanten allesbehalve soepel verliepen. Ter elfder uur werd Sven-Göran Eriksson aangetrokken als bondscoach. De man die voor een paar maanden werk een paar miljoen euro op zijn bankrekening mag beschrijven, zag de voltallige selectie notabene pas een maand voor aanvang van het toernooi.

Eriksson, zo benadrukte ook de commentator op de Nederlandse buis, is een behoudend man. Verwacht van hem geen flitsend, aanvallend spel. En zo zag het er ook uit in het Soccer City stadion in Johannesburg.  Ivoorkust viel nauwelijks aan, speelde traag en vormde geen moment een bedreiging voor de Braziliaanse verdediging. Misschien had het team geen persoon als Eriksson nodig, maar een type als Guus Hiddink.

Didier Drogba
Een ander punt is Didier Drogba zelf. De laatste tijd verschenen er verhalen in de media dat het Ivoriaanse nationale elftal was verdeeld in twee kampen. Zij die Drogba steunden en zij die Drogba het liefst een toontje lager zouden zien zingen. De spits van Chelsea is immers altijd nadrukkelijk aanwezig en profileert zich als de grote baas op en buiten het veld. Dat schijnt niet in goede aarde te vallen bij sommige van zijn teamgenoten.

Bovendien deed Ivoorkust het redelijk goed in de openingswedstrijd tegen Portugal. Drogba kwam pas later het veld in en daarmee voedt hij de mening dat hij helemaal niet zo bepalend is als men denkt. Middenvelder Oliver Kapo suggereerde dat er spelers waren die zich “bevrijd” voelden door de afwezigheid van het voetbalicoon. Ruzie binnen de selectie is eerder voorgekomen bij Ivoorkust.

Offensief
Terug naar de wedstrijd tegen de Brazilianen dan. Ivoorkust heeft uiteraard wederom de pech dat het zich in een loodzware groep bevindt. Een gelijkspel tegen Portugal, verlies van Brazilië – het ligt in de lijn der verwachtingen. Maar dan ze zich op zondag zo snel gewonnen gaven, is tekenend voor de misplaatste favorietenrol van Ivoorkust. Ook dat ze, net als tegen de Portugezen, pas in de laatste vijf minuten een offensief inzetten.

Ergerlijker is dat de Olifanten zich ernstig misdroegen op het veld. Normaliter kunnen de Brazilianen er zelf ook wat van, maar ditmaal waren het de Ivorianen die zware overtredingen maakten en de tegenstander kaarten aansmeerden. Eerst was daar de snoeiharde overtreding van Cheick Tioté op het been van doelpuntenmaker Elano. Die werd met een van pijn vertrokken gezicht van het veld gedragen.

Het moment erna was nog erger. In plaats van dat een Ivoriaan de rode kaart ontving, onder andere vanwege de schermutselingen aan het eind van de tweede helft, kon de Braziliaan Kaka met een tweede gele kaart inrukken. De eerste kaart sloeg al nergens op en de tweede werd hem op uiterst vervelende wijze aangesmeerd door Abdelkader Keita. Die rende zó tegen de arm van Kaka op, en liet zich als een stervende zwaan vallen.

Portugal
Op vrijdag speelt Ivoorkust haar laatste wedstrijd tegen Noord-Korea. Zowel Ivoorkust als Portugal hebben één punt uit twee wedstrijden. Maar voor de Portugezen, die een beter doelsaldo hebben, zal de wedstrijd tegen de Brazilianen waarschijnlijk niet al teveel problemen opleveren. Brazilië treedt aan met een B-elftal en geeft vast de voorkeur aan het voormalige moederland Portugal boven de stennischoppers van Ivoorkust.

Ook dit wordt niet het toernooi van Ivoorkust. Eén ding kunnen we tevreden vaststellen: van die favorietenrol zijn de Ivorianen eindelijk verlost.

Tags: , ,


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑