Organisatie fran

Published on juni 21st, 2010 | by arnold pannenborg

Afrikaanse taferelen bij Frankrijk en Engeland

Normaal gesproken zijn het de Afrikaanse landen die voor onrust zorgen op het WK. Nu het WK op Afrikaanse bodem wordt gehouden, zijn het de Europese ploegen waarbinnen de chaos regeert.

Vier jaar geleden stonden de kranten bol van de situatie binnen het Togolese nationale elftal. De Haviken, debuterend op het WK 2006 in Duitsland, waren vervallen tot een zooitje ongeregeld nadat sterspeler Emmanuel Adebayor achterstallige bonussen eiste van de voetbalbond. De bondscoach nam ontslag, maar zat later toch op de bank. Togo presteerde niets en verloor al haar groepswedstrijden. Typisch voor de Afrikaanse landen, zo zou je zeggen.

Inderdaad, sinds jaar en dag zijn het de Afrikaanse landenteams die uiteenvallen op grote toernooien. In 1994 verviel de campagne van de Kameroense Ontembare Leeuwen in chaos, nadat enkele vooraanstaande voetballers hun voetbalbestuurders hadden beschuldigd van corruptie en het achterover drukken van de spelersbonussen. De Leeuwen verloren met 6-1 van de Russen en kwamen de groepsfase niet door.

Luipaarden
Twintig jaar dáárvoor, in 1974, verloren de Zaïrese Luipaarden op het WK met maar liefst 9-0 van Joegoslavië. In het boek De Macht van de Bal van journalist Edwin Schoon vertelt de toenmalige sterspeler Mulamba Ndaye dat alle spelers 30.000 dollar aan startgeld zouden krijgen voor deelname aan het WK. Volgens Ndaye vertrok de sportminister spoorslags met een half miljoen dollar aan bonussen. De motivatie was verdwenen, de Luipaarden lagen al snel uit het toernooi.

Andere kwalen zijn onenigheid binnen de selecties en hooggeplaatste officials die invloed uitoefenen op de coaches en spelers. Er is altijd wat, vooral in Nigeria. Daar is de kritiek op de bondscoach bijna onmenselijk en ook de Zweed Lars Lagerback zal er nu mee te maken hebben, nu de Super Eagles beneden verwachting presteren. In Kameroen zwol de kritiek over het functioneren van bondscoach Paul Le Guen zo hard aan, dat hij door leden van de voetbalbond en ministerie van Sport werd gedwongen zijn beleid aan te passen.

Afrikaanse deelnemers
Op dit WK op Afrikaanse bodem horen we, behalve de doodsbedreigingen aan het adres van de Nigeriaan Kaita, weinig negatiefs over de Afrikaanse deelnemers aan het WK 2010. Dat ze ondermaats presteren, ligt in ieder geval niet aan oude en vertrouwde mankementen, zoals corruptie en een gebrek aan eenheid. Althans, zulke verhalen hebben de media nog niet gehaald en dat zegt zeker iets. Geen revoltes in de trainingskampen van Zuid-Afrika, Algerije of Nigeria tijdens het WK. Het is een welkome afwisseling.

De echte verhalen over onrust en chaos moeten we buiten de Afrikanen zoeken, en wel onder de Europeanen. Zo botert het niet in het Franse kamp en ook de Engelsen zijn verdeeld. Sterker, Frankrijk ligt al bijna uit het toernooi en nadat Nicolas Anelka naar huis werd gestuurd, zijn de rapen gaar bij Les Bleus. Bondscoach Domenech ontbreekt het aan gezag, de spelers muiten en de resultaten zijn precies zoals je in een dergelijke situatie mag verwachten: schrikbarend slecht.

Staking
De Franse spelers organiseerden, geheel op zijn Afrikaans, zelfs een staking. Aanvoerder Patrice Evra kreeg het na de verloren wedstrijd tegen Mexico aan de stok met de fitnesscoach, waarop de voltallige selectie besloot de training aan zich voorbij te laten gaan. Het vertrouwen in de bondscoach is tot een nulpunt gedaald. De verwachting is dat Domenech direct na de derde groepswedstrijd, het moment dat de Fransen huiswaarts zullen keren, een ontslagbrief krijgt overhandigd.

Bij Engeland leidt verdediger John Terry een revolte tegen bondscoach Fabio Capello. De Italiaan heeft als beleid dat hij pas twee uur van tevoren zijn definitieve basiself bekend maakt. Dat steekt de Engelse internationals, die volgens berichten niet lekker kunnen slapen met de onzekerheid over het wel of niet spelen. Een crisisoverleg is door Capello afgeblazen, en daarmee is de situatie er alleen maar slechter op geworden.

Vroegtijdig vertrek
Frankrijk, Engeland en ook Italië maken grote kans op een vroegtijdig vertrek uit Zuid-Afrika. Ook de Afrikaanse teams spelen niet goed – alleen Ghana won tot nu toe een wedstrijd – maar ze gaan tenminste niet ten onder aan infighting en andere perikelen. Hoewel, het meest recente nieuws is dat Sulley Muntari het wederom aan de stok heeft gekregen met bondscoach Milovan Rajevac en het Ghanese trainingskamp heeft verlaten.

Eén ding staat vast: onrust, chaos en stakingen zijn niet voorbehouden aan de Afrikanen, maar vormen een universeel onderdeel van de voetbalcultuur.

Tags:


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑