Kameroen 2003 mier

Published on juni 1st, 2006 | by arnold pannenborg

Wijsheden in de tropen

Hatsjoe! Ik nies me een ongeluk. Gezondheid, zegt Alabas, de lange voetballer van Buea Boys, het tweede divisieteam in Buea. We zitten in een bar, drinken een biertje, spelen een potje pool.

Hatsjoe!
‘Je bent een gelukkig man,’ zegt Alabas.
‘Hoezo?’
‘Ergens op de wereld is er iemand die nu aan je denkt! Degene zorgt ervoor dat jij nu niest!’

Populair
Een tijdje later breng ik een bezoek aan Essomba, speler van Olympique de Buea. Plotseling krijg ik het op mijn heupen, en begin als een gek te niezen.
‘Zooooo, jij bent populair, man!’ roept hij uit. ‘Heel wat mensen moeten nu aan je denken, je familie, je vrienden, wie dan ook.’

Ik zit samen met Alabas en nog een paar voetballers voor hun compound. Ik vertel ze over de toenemende flora en fauna in en rond mijn kamer en veranda. Ik klaag vooral over de mieren, die zich nergens voor lijken te schamen en zich 24/7 in een optocht langs de muren en over de vloer banjeren. ’s Ochtends, als ik koffie zet, moet ik de mieren van de suikerklontjes afslaan.

‘Jij weet niet zo veel, he?’ lacht Alabas.
Ik volg ‘m niet.
‘Leg de suikerklontjes op je veranda in de zon. De mieren trekken de zon totaal niet! En zijn binnen een paar minuten verdwenen.’ En inderdaad, zelfs de grote rode mieren maken zich binnen no-time uit de voeten.

Koken
Een poosje later. Ashu, voetballer van Buea Boys, en ik zijn bij mij thuis aan het koken. Ik smijt per ongeluk een lading zout in de pan.
‘Als we onze maaltijd boven een kampvuur hadden klaargemaakt, dan was de oplossing simpel,’ doceert Ashu. ‘Gooi evenzoveel zout in het vuur onder de pan en je zult zien dat het zout in de pan is verdwenen.’

Ik help Essomba met het klaarmaken van het avondeten. We eten rijst met bonen en kip. Ik speel wat met een mes en snij me prompt in mijn vinger.
‘Lui!’ zegt Essomba.
‘Pardon?’ vraag ik.

Ongelukje
‘Je bent lui. Als je niet lui was geweest, had je je niet in je vinger gesneden. Maar dat ben je wel, dus ziedaar!’
‘Maar het was een ongelukje,’ probeer ik nog. ‘Ik lette niet op!’
Essomba is onverbiddellijk. ‘Lui! Je bent niet goed opgevoed!’

(Even later worden de beschuldigingen toch teruggedraaid. Essomba: ‘Je bent helemaal vanuit Holland naar ons prachtige land gekomen om mij te ontmoeten! Wie zo lang reist, kan niet lui zijn. Je krijgt het voordeel van de twijfel.’ En bedankt!)

Tot zover deze onmisbare wijsheden uit het dagelijkse Kameroense leven.

Tags: , ,


About the Author



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑